گاهی تمام درها بسته می شود

گاهی انقدر منفی باف می شوم که خودم هم باورم نمی شود که این منم

راستش را بخواهید این روزها حال خیلی خوشی ندارم ترس عجیبی درونم موج می زند همه چیز به طرز معجزه آسایی به در بسته می خورد. به کسی نمی توان گفت. همیشه اعتقاد داشتم مشگل خود یک چیز است نیش و کنایه و حرفهای این و آن یک چیز دیگرمشگل را می توان حل کرد ولی حرف مردم گاهی تا اعماقت را به آتش می کشد خواه از طرف دوست باشد خواه دشمن.

شرایط برایم تنگ شده علی می گوید هورمون هایت بهم ریخته، حساس شده ای ولی من فکر می کنم واقعا کسی قفل بزرگی بر کارهایم زده.

دلم یک دله سیر گریه می خواهد دلم مادرم را می خواهد دلم می خواهد حرف بزنم و بعد در آغوشش بگریم مثل نوجوانی هایم همیشه تنها دوستم بود همیشه با او صحبت می کردم همیشه راهنمایی ام می کرد همپایم می آمد ولی حالا نمی خواهم با او صحبت کنم دلم نمی خواهد ناراحتش کنم دلم می خواهد همیشه خوشی ام را ببیند غم هایم را که به او می گویم شب خوابش نمی برد آخر دختر کوچکش را زیادی دوست دارد گاهی محرمانه و درگوشی می گوید که چنین است.

امروز یک مطلب خواندم که نوشته بود بزرگ که می شوی چنین و چنان می شوی راست می گفت شاید بزرگ شده ام. همه چیز زیادی به نظرم جدی می آید ناامیدی وجودم را فراگرفته همه چیز برایم سقیل است.

امروز سعی می کنم حالم را بهتر کنم...

امروز سعی می کنم ذهنه بدبینم را تغییر دهم...

امروز سعی می کنم برای خودم دعا کنم...

امروز سعی می کنم دلتنگ نباشم...

شما نیز برایم دعا کنید....